جان پناه

در هم گره خورده

به خود هم رحم نمی کند

نیلوفر

*           *           *

همه جا را سبز خواهم کرد

با خود می گوید

نیلوفر

مرا در کلاس بهار ثبت نام کردند؟!  هنوز باور نکرده است گل کوچک *‌‌‌‌        *         * من خورشيد را گم کردم  انگشت به دهان می گويد

گل کوچک

*         *           *

گل زرد هم وقتی عاشق شد

سرخ شد

اما من هنوز مثل پاییز زردم

خانه ام؟ پشت سبزترين پيچ است  دخترک پاسخ داد

*      *       * تو شادابتر از همه درختانی این را خوب می فهمند پله های سنگی

*       *         *
يک عصا ٬ يک جفت دمپايی او به چيز ديگری نيز ندارد روح کوهستان با اوست

سرباز سبز پوش

محکم ایستاده

کویر آرامش می خواهد 

پير برگشت با کتاب و گل و دف اين پيام عصا بود *       *       *

گل و دف وکتاب  معنی عشق را مي داند

پیرمرد